In memoriam Martien Kastelijn.

Vanmiddag (woensdag na carnaval) verloor carnavalsvereniging De Koalstampers een zeer gewaardeerd lid: Martien Kastelijn. Martien was al een tijdje ziek, dus zijn overlijden komt niet helemaal onverwacht, maar dat maakt het verlies niet minder.

Martien is, samen met zijn Joke, Koalstamper geworden in 1994. In die 22 jaar heeft hij op onderscheidingengebied alles binnengehaald wat de Koalstampers te bieden hebben. Vetleer, koper, zilver en (samen met Joke) Zilveren Koalstamper. In 2002 was hij onze trotse boerenbruidegom en met carnaval 1998 een prachtige Koalstamperssuisse. Velen van ons die minstens twintig jaar jonger zijn hebben nooit begrepen hoe hij het allemaal volhield, want ook tijdens carnaval zelf was hij er iedere dag en dan ook nog tot ’s avonds laat.

Martien was feitelijk altijd en overal inzetbaar, maar met name op twee gebieden hoorde hij tot de drijvende krachten van onze vereniging.

Ten eerste natuurlijk de wagenbouw. Maanden voor carnaval liep hij al mee te denken en te organiseren en als er eenmaal gebouwd kon worden was hij vrijwel dagelijks met de wagen bezig. Soms in onze bouwloods, maar vaak ook in zijn eigen garage, die gewoon drie maanden op zijn kop stond. Het ging Martien erg aan het hart dat hij de animo om een grote wagen te bouwen af zag nemen en dat het bouwploegje daarmee erg klein werd.

De tweede commissie die hier niet ongenoemd mag blijven is die van de smartlappenmiddag. Ieder jaar zorgde Martien ervoor dat hij in die commissie zat en dat hij de nodige hand- en spandiensten kon verrichten. Dat begon uiteraard al weken voor carnaval, maar op de carnavalsmaandag zelf kwam Martien pas echt tot zijn recht. Als de hele meute op kroegentocht ging, bleef Martien met een paar anderen over om de zaal om te toveren in een waar smartlappenparadijs. Martien, toen toch ook al niet zo heel jong meer, sjouwde met tafels, stoelen en podiumdelen en als het gedoetje begon was hij als een ware “Kastelijn” de beheerder van de artiestenbar.

En toch, het moment waarop we Martien het meest hebben zien glunderen was tijdens de afgelopen nieuwjaarsreceptie. Wat we al vreesden werd waarheid, het was de laatste keer dat hij bij een Koalstampersactiviteit aanwezig kon zijn. En daar zagen we een supertrotse opa die zijn kleindochter geïnstalleerd zag worden als Suisse. Wat een emotioneel, maar ook prachtig moment was dat!

Afgelopen dinsdag hebben we Martien nog een kleine blijk van waardering kunnen geven door met onze boerenbruiloftsstoet even halt te houden voor een muzikale hulde. We zijn er trots op zo’n lid in onze club te hebben gehad en we zullen nog vaak aan Martien denken. We wensen Joke, de kinderen en de kleinkinderen heel veel sterkte toe in deze moeilijke tijd.